Dökülür kelimeler dudaklardan topraklara....

      Pamuk ipliğine bağlanmış umutların getiri götürüsü kısa süreli bir andan ibaret. Dolaylı yapılanlar amaca aykırı ise dürüst olanların mezarları çok üstlerde her daim geride kalanların savaş alanından kaçtığı gerçeği aşikar ortada. İlerleme iç güdüsüne asla kelepçe vuramayacağımız gibi birine olan ihtiyaçta bir o kadar gereklilik sağlar. Umutlara tecavüz edilmiş bir toplum içerisinde konuşarak anlaşmaya çalışmak lüks. İleride olanların sunduğu pudralı görüntüler yağmurla yok olup gidiyorsa yağmurdan korkanları mı çıkarmalı hayattan yoksa yağmurda dans edenlere mi inanmalı ? Sonuç ne olursa olsun aslında söylenmek istenen yaşanamıyor sa ne fayda ellerine taktığın demirlerin , ne fayda sunduğun nimetlerin .


    Baktığın ama göremediğin alanların sayısı gün geçtikçe artıyor ise yolunda gitmeyen bir çok şeye gebe sindir. Görünmezlikler içerisinde kaybolan ruhların çığlıkları her daim şikayetlerle yüklendiğin bedenin ne olursa olsun birisinin seni sevme isteğin kendini ne kadar sevdiğinle bağlantılı olan gerçeklerin yüzsüzlüğü her zaman peşine takılan lanetin gibi. Bildiğin , anladığın , öğrendiğin her gerçek seni ileri adımlarla taşımayacaksa  eğer fazlalıkları hayatından atmış olmaya üzülecek vaktin olmamalı çünkü sen çoktan geriye atılmış bir varlıksın dır. Bazı gerçekliğin acısımı bizleri olgun kılan yoksa oyuncuların fazlılığımı gerçek terimini bize unutturan.

    Gözyaşlarının bile sahte olduğu bir kavrama inat hala ayakta duruyor isek bizim yanlış anlayışımız onların yanlış anlayışı ile bir değildir. Kendi bedenini başkasına nimet diye sunanların arasında bedenini sevenlerden olmak sonsuza kadar yer altında yaşayabileceğini kanıtlasa dahi bir gün yukarıdan birisi seni görecektir umudu aynı orantıda içini titretir. Konuşmalar var dır fısıltıları sürekli kulaklarını dolduran , bakışlar vardır şüpheyle sana atılan , kendi içinde doğruyu bilsen de söyleyeme diklerin vardır yorulduğun belli olmasın diye . Bunları bilmelerine rağmen seni alıp yükseltip bir daha yere çarpanlar vardır kendine benzettiğin ama asla benzemeyip sadece makyajı iyi kullanalar dır.


     Ne kadar yazılar yazılsa da ne kadar doğru çarpıtılsa da sonuç her zaman aynıysa kişiler arasındaki çatışma iyiden iyiye kötü gitmeye başlamıştır. Bir kişi için değişip  tek bir varlık için ayakta kalmaktansa her bir varlık ile iç içe bütün olarak kalmak tercih sebebimdir.


     Çıplak bedenlerin gömüldüğü dünya katmanında atmosferde yüzmeyi tercih ediyor isem bu asla benim ruhumu bulamayacağımın da  da işareti dir.