Kısa kısa başlamalıyım diye düşündüm , kısa kısa yazdım , sayfaları hazırlıyorum devrilsin kelimeler parmaklarımdan diye.

             Nefes almayı unutur gibi olduğun her an aklından , kalbinden , ruhundan geçenlerin en büyük felaket senaryosu olabileceğini düşünürsün. Aslın da korku sanırsın  'Birisine bir şey olacak gibi hissediyorum ' çok tanıdık gelen her seferin de aynı korkuları bize yaşatan sözler. Tanıdık gelen , anımsaması kolay atması zor olan anıların başlangıcı.

            Unutulduğunu sandığın duygularının tek bir göz dalmasıyla beynine saldırması asla kaçamayacağın bir durumdan ibaret.Unutulmuşlukların mezarlarının üstünde sevişirken lanetleneceğiniz düşünmek saçmalık.



                                    Kayıp......
   Hiçlik........                                                              Hatırlamak zor !


                      Neredeydi ?                       Üstü tütsülenmiş anılarım.....


Dokunamamak.....



     Unutmak bir erdem kırıntısı ise , tanrıyı hiçe saymak gökyüzü müdür ?

Bazen kısa .........

          '' Kaderin var olduğuna inanmak deli saçmasından başka bir şey değildir aslında. Bir umuda , bir varlığa herhangi bir şeye tutunma isteğimiz bizi her şeye inandırır hale soktuysa eğer bizim bütün olmamız imkansız. ''



                Hikayeler altında toplanmış mutluluk senaryolarına hala parlayan gözlerle baka bilmemiz her an beni şaşırtıyor. Olamayacak olanı beklemek kadar saçma bir şey var ise o da bunu birilerine yüklemeye çalışmamız. Yıllar sarar bedenini yılan gibi , zehirler zaman damarlarını akrep gibi , patlarsın en sonunda hayata bir hiç gibi. Kollarımda taşıdığım , sırtıma aldığım , göğüslerimden süzdüğüm hepsinin ayrı hikayesi var ise mutlu sonla biten hikayeler nereden geldi gözlerime. Kulaklarımdan beynime doğru yol alan seslerin hangisi inandırıcı ki ayrımı yapabileyim. Gözlerimi kapat mayalı yıllar oldu , açıkken de gördükleri o kadar da masalsı değil açıkçası.


             - Uzun yıllar önce yaşamış............


   Başlangıcı duyduğun an mutlu sona erişeceğini bilirsin kahramanın. Kıskanır , imrenir , örnek almaya çalışırsın . Peki bu yöntem ne kadar işimize yarayabilir ki ? Hikayeler yazdım kendim için özel olsun istediğim sonunu daha kaleme alamadan parçaladılar defterlerimi. Bir kitap olsun istedim çevrildikçe mutlu etsin , sadece gözlere takılı kaldı ilerlemesi durdurulsun diye.Hiç bir hikaye gerçek ile bitemeyeceği için onlara  hikaye dendiyse , Hiç bir zaman olmayacağını algılamayan beyinin varlığını kabul etmekte saçma değil midir.


             

........

      Ve Ben;

                                Üzgün sanırım..........

                                                                                                            Sen kimsin ......
              Mutlu olmak neydi ......
                                                                                     
                                                                                      Çığlık atmak yasak mı ......
                                             Hatırlamak lanet mi .......
                                                                                       Sanırım lanetime hamileyim.....


                        Ölüm sevişmek mi......

                                                                                      Ben kimim.......
Torak kokusu neredeydi.....


                                                         Ve Rüzgar , o da mı beni terk etmişti....


Rahmim de günah toğumu mu açılmalıydı....        

                                                                              Tek başıma.......

                                                                                         Ölüyorum......
Yalancılar....

                                                             Susmanın lanetimi beni içine alan .....


 Ve ben hiç kimsesiz , çok kişili , yorgun , güleç , hızlı , basit olmayan ........


                                             ACI......