Bazen kısa .........

          '' Kaderin var olduğuna inanmak deli saçmasından başka bir şey değildir aslında. Bir umuda , bir varlığa herhangi bir şeye tutunma isteğimiz bizi her şeye inandırır hale soktuysa eğer bizim bütün olmamız imkansız. ''



                Hikayeler altında toplanmış mutluluk senaryolarına hala parlayan gözlerle baka bilmemiz her an beni şaşırtıyor. Olamayacak olanı beklemek kadar saçma bir şey var ise o da bunu birilerine yüklemeye çalışmamız. Yıllar sarar bedenini yılan gibi , zehirler zaman damarlarını akrep gibi , patlarsın en sonunda hayata bir hiç gibi. Kollarımda taşıdığım , sırtıma aldığım , göğüslerimden süzdüğüm hepsinin ayrı hikayesi var ise mutlu sonla biten hikayeler nereden geldi gözlerime. Kulaklarımdan beynime doğru yol alan seslerin hangisi inandırıcı ki ayrımı yapabileyim. Gözlerimi kapat mayalı yıllar oldu , açıkken de gördükleri o kadar da masalsı değil açıkçası.


             - Uzun yıllar önce yaşamış............


   Başlangıcı duyduğun an mutlu sona erişeceğini bilirsin kahramanın. Kıskanır , imrenir , örnek almaya çalışırsın . Peki bu yöntem ne kadar işimize yarayabilir ki ? Hikayeler yazdım kendim için özel olsun istediğim sonunu daha kaleme alamadan parçaladılar defterlerimi. Bir kitap olsun istedim çevrildikçe mutlu etsin , sadece gözlere takılı kaldı ilerlemesi durdurulsun diye.Hiç bir hikaye gerçek ile bitemeyeceği için onlara  hikaye dendiyse , Hiç bir zaman olmayacağını algılamayan beyinin varlığını kabul etmekte saçma değil midir.