27 Eylül 2013 Cuma

Kısa kısa başlamalıyım diye düşündüm , kısa kısa yazdım , sayfaları hazırlıyorum devrilsin kelimeler parmaklarımdan diye.




             Nefes almayı unutur gibi olduğun her an aklından , kalbinden , ruhundan geçenlerin en büyük felaket senaryosu olabileceğini düşünürsün. Aslın da korku sanırsın  'Birisine bir şey olacak gibi hissediyorum ' çok tanıdık gelen her seferin de aynı korkuları bize yaşatan sözler. Tanıdık gelen , anımsaması kolay atması zor olan anıların başlangıcı.

            Unutulduğunu sandığın duygularının tek bir göz dalmasıyla beynine saldırması asla kaçamayacağın bir durumdan ibaret.Unutulmuşlukların mezarlarının üstünde sevişirken lanetleneceğiniz düşünmek saçmalık.



                                    Kayıp......
   Hiçlik........                                                              Hatırlamak zor !


                      Neredeydi ?                       Üstü tütsülenmiş anılarım.....


Dokunamamak.....



     Unutmak bir erdem kırıntısı ise , tanrıyı hiçe saymak gökyüzü müdür ?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder