''Okuyan okumayan herkese merhaba . Bugün her şey den farklı
olarak içimi dökmek istedim. Okuyanlara ve yorum yapacak olan kişilere şimdiden
teşekkür ederim.''
Uzun
zamandır doğru düzgün bir ilişkim olmadığını kabul etmek ile başlaya bilirim
aslında . Bir çok kişiye kendi ilişkileri hakkında yorum yaparken çok yardımım
olduğunu söyleseler bile kendi ilişkim olduğunda ne yazık ki o kadarda iyi
değilim. Kıskandığım ilişkiler oldu her
zaman gözlerimin önünde yaşanan iç çekerek kaç gecem geçti pekte bilmiyorum.
Şunu biliyorum ki ayrılık bir kesinlik her şey bitme üzerine aslında ama şu var
ki bitim şekli en önemlisi olan . İyi bakmaya çalışıyorum sanırım şuanda ama
öle . Hani derler ya ne gemiler yaktın diye o kadar fazla gemim yandı ki
denizden korkar oldum . Gerçek anlamda bile korktuğum söylene bilir.
Dürüst
şekilde bütün kartlar açık olarak başlasam bile her zaman aynı sözler ile karşılaştım
sen mükemmelsin fedakarlık yapıyorsun ama sorun bende. Ya önceki ilişkilerinin
sonucu ağırlığını ben çekiyorum yada mükemmel yalancılarla karşılaşıyorum. Ne
kadar sert bir yapım olduğu görünse de aslında bir o kadar da duygusal
biriyimdir. İlk kesik acı verir zamanla geçer ya en kötüsü de cam kesiğidir ya
onun gibi bir çok kesiğim oldu aslında kalbimde ruhum da . Mükemmel derece de
gülümseye biliyorum evet bu konuda çok uzmanım. Hayır aslında bir başkasına tutup ayağa
kalkmak tek başıma ayağa kalkmam gerektiğinin farkındaydım her zaman . Öle de
yaptım her yeni bir kişide sanki öncesi olmamış gibi davrandım onun üstüne
önceden olan kırıklıklarımı yüklemedim hata belki de buydu.
Şimdi bile
kalbim acıyor ama tam ters yönü garip bir rahatlıkta var sabahtan beri ağladığımdan
olsa gerek. Herkes beni gerçekten seven biri olsun derdindeyken gerçekten seven
biriyle karşılaştığında bu istediklerini bir anda unutuyorlar. Hayır, hayır ben
bir başkasını istemiyorum şuanda sadece içimi rahatlatıyorum diyebilirim.
Yalnızlık bir
senfoni olsaydı milyonlarca çalgısı olurdu bu evrende. Mutlu olanların sırrı
varsa bizimle de paylaşmaları lazım aslında. O kadar çok çocuk kalıyoruz ki bir
anda bir deprem ile yok olup gidiyoruz. Doğru ya en ufak bir çiçek bile nice
zorluklara rağmen gün yüzüne çıkmak için sabırla ilerliyordu. Kıskanıyorum onu
da.
Elbet unutacağım
, kesinlikle unutmayacağım ama umut tükenmemeli yürümeye devam etmeliyim
ayaklarım kanasa bile parçalansa bile devam etmeli sakinliğimi korumalıyım .
Bir masal sona erecek ve bir gün yine bir masala başkahraman olacağım. Kahramanları öldüreceğim içimde paslanmış
kolonlu şehirleri yine kurmaya çalışacağım. Katilim ile yüz yüze geleceğim
yüzüne bakacağım gözlerimi devirip sırtımı döneceğim. Sesiz kalacağım kalbimi
kundaklara alacağım ve büyümeye devam edeceğim. Beni ben olduğum gibi sevecek
biri ölmeden önce mutlaka gözlerime düşecek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder