Çok fazla yollardan geçsen de , çok fazla olması gerektiği kavramın olsa bile , aslında hiç bir yolu bitiremediğinin farkına çok geç varıyorsun. Ben geldim derken bile kime gittiğinin önemi yoktur. Sadece birine ben geldim diye bilmek için yollarını arşınlamışsındır. Tozlara bulanmış olsanda her yerin parçalanmış bile olsa vardığın yerde bunları toparlaya bilcek birinin varlığından asla emin olamayacaksın.' Beni dinlermisin ' demeden kimse seni dinlemez. Bizler , sizler böle yetişrildik.
Yollarınızda sırtınıza topladıklarınız asla inmeye bilir , hatta daha fazla yük bine bilir sırtınıza. Yıpranmış kanatlarınızın ihtişamı asla geri gelmeye bilir. Buna rağmen kendini bir yalana bulamış olman seni çokta yukarı çıkarmaz.Aslında sen göğe çıkmak istesen bile senin üstünden geçenlerden dolayı sen artık ölmüş bir benliğe sahipsindir. Kendi ellerinle onlara sunduğun benliğin için ağlaman komik.Kalbin en başta , ruhun en sonda ve bedenin topraklara gömülmüş.Şimdi Vücudundan damlayanları kim anlaya bilir ki ?
Kim seni sarabilir ki ? Bizler aşık oluruz ilk , kademe kademedir bu şimdi bı yolda ilerleme zamanıdır senin için. Aşık olduktan sonra aşkını buna inandırırsın , onu kendine aşık edersin en sonunda ne olur biliyormusun ? O senin aşkına başlarken sen artık paramparça olmuşsundur. Sen artık kaybolmuş ve ölmek için gökyüzüne açtığın ellerinla baş başa kalmışsındır. Benden yaşın artık önemli değildir senin için , artık senin için en önemli olan ruhunun yaşlılığını durdurup gençleştirmektir. Peki zaman geri alınabilir mi ? İmkansızlığa gömdüğün doğuma gelebilir mi ?
Nefes alışların hızlandı değil mi ? Çok zor nefes alıyorsun ama ne gittiğin yolda karşılaştıkların nede yolun sonunda doğru olduğunu sandığın kişi , kimse sana nefesini vermiyor değil mi. Şimdi söyle kendine , Nerelere bıraktın nefesini , kimlere açtın ellerini ve bak aynaya , yansıyan senmisin yoksa asla göremediğin gerçekliğin mi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder