Korkularınla karşılaşman gerekir ise...

                 

                 Korkunun her anlamda içimizi titrettiği doğru olsa da . Asla gerçekleşmez dediklerimizle yüz yüze kalacağımızı hissettiğimiz an işte o an korkunun en şiddetli doğumuna hazırlanmaya başlamışızdır bile. Sayfalarca anlatılsa bile günlerce sözlere dökülse bile asla anlamını tam ifade edemeyeceğin korkuların vardır. Bedene hapis edilmişlerin gezegeninde ruhunu aramaya başlamış olman bile korkunun sana getirisinden.


                 Açma kalma korkusu, yaşama korkusu, savaşma korkusu bir çok korkunun var olduğu bu gezegende korkusuzca, umutla, dört kolla sarılabileceğimiz bir ağacımız var mıdır ki bizlerin.Yalnız başımıza yaşamadığımız gerçeği her gün yüzümüze çarpsa da, gözlerimizin yalnızlıkla dolu olması korkunun bize sunduğu lanet gibidir.


                  Yollara düştüğüm an korkularımla savaşmam gerektiğini kendimi hazırlamış olsam bile uygulamada sınıfta kaldığım gerçeği de aşikar ortada. Korku umutsuzluk ise , gülümsemeye devam etmeye çalışmak umuttur. Gün gelecek korkularımızın olmadığı bir hayatımız elbette olacak. Elbette bu hayatı yaşayanları göreceğiz daha fazla. Daha fazla özgür olacağız. Göz yaşlarımız artık kurutmayacak bizi.


     Ve elbet bir gün ...........


                              Umuda kapılıp yolunu kaybedenlerden biriyseniz yinede gülümsemeye devam edin ya siz de bütün parçalarınızı asla bulamayacağınız birde bıraksaydınız ?


  Ve elbet bir gün yine......