Peki ya kelimelerim bittiyse ve SEVGİ anlatılamıyor ise ....

              Sevmek , sevilmeyi istemek hiç bir zaman azalmayan duygumuz. Bedenimiz bu dünyaya veda edene kadar bu arzu, bu istek asla bitmez. Bazen kalbine bir yara kalır geleceğini  karanlıklara hapis etmiştir. Bazen o kadar mutlu eder ki asla bitmesini istemeyiz. Sabahların anlamı, gecelerin arzusu sarmıştır bedenimizi, ruhumuz ise asla kelimelere sığmayacak kadar uçmaktadır. Seviyoruz sonuçta, sevildiğimizi görüyoruz hissediyoruz. Ahhh keşke onun bedeninin de ruhunda hapis kalsaydım. Dediğin anların şuanda sana bıraktığı tat kadardı her sevgi isteğin, her sevginin verdiği anlar. Tatlımıy dı ki bıraktığı _

             Sevmek ahh sevmek sen nasıl bir lanetsin, sen nasıl bir çiçeksin asla açmayan ama açtığını gözlere sermek için illüzyonda usta sanatçı.Rüzgar gibiydi sevgi delip geçerdi bedenini kulaklarında uğultu bırakırdı, o kadar çok severdin ki kelimeler, sözler neydi nedir anlatımı. Kimse durduramadı kalbimi, kalbimizi bir anda öle bir şeye girdik ki gözlerimiz görmez, dudaklarımız açılmaz oldu. Tanrı sanki cehennemi koydu sevgiye ve bizler sahte cennete kapıldık gözlerimizin örtüleri indiği an

        -Gördün mü yananları.
        - Bunlar neden böyle.
        -Ben neredeyim. Bir sevgim vardı benim. Sevgilim vardı gözlerimde aşkı yaşatan o.........


    Ahhhh göz yaşları bedenini delip geçen rüzgarlardan yaşarmayan o gözlerin neden şimdi ..... Gözlerimden su akıyor ama bu su tatlı değil....... Kalbim kanıyor ...... Vücudum bunu nasıl kaldıracak...

    Lanetim, benim asla kırılamayacak kilitlerim yinemi .........


                                                        Devamını asla getiremeyeceğim kelimelere gebe kaldım.....

Kanatlarım yok benim uçayım. Ayaklarım yok benim adım atayım. Ellerim yok benim tutayım. Kalbim ? O neydi ?

İçim acıyor neden bilmiyorum, gözlerim doluyor engelde olamıyorum. Ben ben sanırım..... Devamından korktuğum kelimelere asılı kaldım..